OKUL BİR SÜREÇTİR

Okul keyif vermeli demiştik..yazımızdan da yazımıza gösterilen ilgiden de epey keyif aldık. Daha iyi olacak inşallah...

Yazarlık ,kalem ehli olmak oldukça zor bir olaymış yazmaya başlayınca bunu daha iyi anladım.Amatörce diyelim çala kalem yazıyorum kalem ustalarımıza,kelimelerini duygularını ustaca kullananlara saygılarımı bir kez daha arz ediyorum.

Keyif veren okuldan bahsettik öyle ise keyif  alanlar ve verenler okulun paydaşları olacağı için benim gözümde de okulun içindeki aşçılar öğretmenlerdir. Onlar okulda hazırlayacakları sunum ile bu sunuma verecekleri öneme göre herkesin alacağı keyif değişecektir.Bazen keyif artarken bazen de keyifler azalacaktır..

   Öğretmenlerimizin sunumlarını yaparken sevgi baharatından bolca eklemeleri gerekmektedir.Hazırlayacakları sunumu aceleye getirmelerine hiç gerek yoktur. Okullarımızın 4+4+4 sisteminde olduğunu akıllarından hiç çıkarmamaları tüm planlamalarını buna göre yapmaları ayrıca  her öğrencinin "ki gözümüzde her öğrenci ayrı bir sunumdur" birbirinden farklı öğrenme modeli ve bir süreci vardır ki bu da her öğrencide farklı farklıdır ve sürece dağılmış durumundadır.
   İşte bu noktada görev diğer paydaşa yani aileye düşmektedir.Acele etmeden öğrencisini diğer öğrencilerle kıyaslamadan kendi içinde yaptıklarını gözlemleyerek öğretmenine yardımcı olurlar ise süreç sonunda her iki tarafında istediği bir sunuma ulaşmamak için hiç bir neden kalmayacaktır.

  Son öğretmenlik yaptığım bir sınıfın ilk veli toplantısında :

- Hepiniz öyle yada böyle beni kendi değerlendirmeleriniz kapsamında göreceli olarak "iyi öğretmen" olarak duydunuz,öğrendiniz ve benim sınıfıma kayıt yaptırmak için belki de yarıştınız. Otuz altı şanslı veli olarak da şimdi buradasınız.Hepiniz velisi olarak öğrencinizin doktor olmasını istiyorsunuz.Halbuki ben çok iyi berber,tornacı,esnaf,iletişimci,ressam,müzisyen belki de çöpçü (temizlik elemanı) yetiştiririm. Hiç bir şey olamazlarsa iyi birer anne baba olurlar...

   Daha çöpçü dediğimde  toplantı salonunun buz kestiğini çok çabuk fark etmiştim. Aslında istediğimde bu idi.Beklentilerin ne olduğunu  az çok biliyordum. Çünkü hiçbiri oğlunu/kızını tanımıyordu.Okulun, onların kimliğini ortaya çıkaracak bir yer olduğunu bunun da bir süresi olduğunu anlattığımda tekrar gözlerde ilk dakikalarda ki ışıltıyı gördüm. Artık rahattım ve o öğrencilerin her biri bugün farklı farklı Üniversitelerde eğitimlerine devam ediyorlar..Çok keyifli bir sınıftı..

Sözü aldık uzattık yine mutfaktan mis gibi kahve kokusu geliyor..Bir sonraki kahveye kadar hoşça kalın